Issue 2

fp2 instagram posts-10.jpg
fp2 instagram posts-03.jpg
fp2 instagram posts-09.jpg
fp2 instagram posts-08.jpg
fp2 instagram posts-05.jpg
fp2 instagram posts-04.jpg
fp2 instagram posts-06.jpg
fp2 instagram posts-07.jpg
fp2 instagram posts-02.jpg
Christiaan fp2 instagram posts-01.jpg

EDITOR'S NOTE

 

Verlangen

 

‘Je bent je lichaam dankbaar voor dat wat zich nu wil tonen,’ schrijft Christiaan Lomans in hun prozagedichtenserie ‘De nachten’. Het is de laatste zin van een gedicht dat gaat over leren huilen. Het verlangen waar hen het over heeft, dat ook als lezer lichamelijk voelbaar is (‘Er zit iets in je buik dat omhoog wil.’), is een gevoel dat ik herken. Soms is er iets dat het nodig heeft gezegd te worden. Soms heeft het verlangen het nodig om gevoeld te worden.

 

Dit nummer van First Person heeft zich gevormd vanuit dat gevoel. Het verlangen om door te gaan na een eerste poging. Een verlangen om iets groters te maken, om meer te laten zien en meer mensen te bereiken. Een verlangen om het verhaal van meer ervaringen te vertellen en zo bij te dragen aan het archief van queer stemmen in Nederland, dat het nodig heeft om gehoord te worden, te groeien.

 

In dit nummer fantaseert Caz Egelie over een wereld waarin femininiteit heerst, leert Christiaan Lomans om te huilen, geeft Lae Schäfer een inkijkje in een dagboek, kunnen we meeluisteren met het programma ‘Laten we het een safe space noemen’ van Kim van Kaam en Suus te Braak, bekijken we de multi-interpretabele monoprints van Lieke Tijink, vertelt Marisa Miller over hoe het is om een kind in je buik te hebben, maar je niet te identificeren als vrouw, trotseert Marjolein Takman de planeten, probeert Merit Vessies uit te vinden waarom ze moest huilen tijdens de eerste aflevering van ‘Pose’, onderzoekt Pelumi Adejumo waar geluid heen gaat in een dode kamer, vertelt Sandro van der Leeuw een verhaal over een jongen die vertrekt, en spreekt Simon(e) van Saarloos over haar nieuwe boek ‘Herdenken herdacht’, een essay over queer vergeten, wit herinneren en lichamelijk herdenken.

 

Ik wil mijn verlangen uitspreken voor een inclusiever platform, want de kwantitatieve afspiegeling die dit nummer van First Person geeft van queer makers van kleur is niet realistisch. We have to do better. And we will. 

 

Voor nu ben ik, om Christiaans woorden te spreken, dankbaar voor wat zich nu wil tonen en hoop ik dat je geniet van de tweede editie van First Person Magazine.

 

‘You are grateful for what your body wants to show you right now,’ Christiaan Lomans writes in their prose poetry series ‘De nachten’. It’s the last line of a poem about learning how to cry. The desire they’re talking about, that is also tangible for the reader (‘There is something in your stomach that wants to come out’), is a feeling that I’m familiar with. Sometimes there’s something that needs to be said. Sometimes the desire needs to be felt.

 

This issue of First Person was created from that feeling. The desire to continue on after a first try. The desire to make something bigger, to show more and to reach more people. The desire to tell the story of more experiences and in that way contribute to the archive of queer voices in the Netherlands, that needs to be heard, that needs to grow.

 

In this issue Caz Egelie fantasizes about a world in which femininity rules, Christiaan Lomans learns how to cry, Lae Schäfer shares a peak into a diary, we can listen to the program ‘Let’s call it a safe space’, organized by Kim van Kaam and Suus te Braak, we can look at Lieke Tijink’s multi-interpretable monoprints, Marisa Miller talks about having a baby in your belly, but not identifying as a woman, Marjolein Takman defies the planets, Merit Vessies tries to understand why she cried during the first episode of ‘Pose’, Pelumi Adejumo investigates where sound goes in an anechoic chamber, Sandro van der Leeuw tells a story about a guy that leaves, and Simon(e) van Saarloos talks about her new book ‘Herdenken herdacht’, an essay about queer forgetfulness, erasure and embodied  commemoration.

 

I want to express my desire for a more inclusive platform, because the quantitative reflection of queer makers of colour in this issue of First Person is not realistic. We have to do better. And we will.

 

For now I am, to use Christiaan’s words grateful for what wants to show itself right now, and I hope you enjoy this second edition of First Person Magazine.

 

 

Lot Veelenturf

Editor in Chief of First Person Magazine

 

ACKNOWLEDGEMENTS

 

This edition of First Person Magazine would not have been possible without the help and contribution of some very special people. 

 

Editors:                               Lisa Huissoon

                                         Merit Vessies

Webdesign,                           

identity, zine

design, social 

media:                               Clodagh Read (a billion thanks, but you deserve so much more)

 

Contributers:                       Caz Egelie

                                         Lae Schäfer

                                         Kim van Kaam & Suus te Braak

                                         Lieke Tijink

                                         Marisa Miller

                                         Marjolein Takman

                                         Merit Vessies

                                         Pelumi Adejumo

                                         Sandro van der Leeuw

                                         Simon(e) van Saarloos

 

 

Special thanks to Wintertuin De Nieuwe Oost, who gave us the chance to create an amazing program, to Extrapool for allowing us to host our launch in your wonderful space. and to Eline van Wieren, who allowed Lot to print this zine with her student card.

 

Extra special thanks to the LGBTQIA+ community for inspiring us and supporting us, as a grassroots publishing platform. We hope to be able to keep celebrating you and keep bringing you the content you deserve.