Pelumi Adejumo (Lagos, 1998) schrijft, fotografeert, zingt en studeert Creative Writing. Ze trad op tijdens onder andere Into The Great Wide Open en bij Pakhuis de Zwijger. Op dit moment maakt ze juxtaposities van video's en foto's die ze op haar reis naar Nigeria heeft gemaakt. Ze leert pianospelen, organiseert douchevoordrachten en is onder andere gepubliceerd op Hard//Hoofd.

Pelumi Adejumo (Lagos, 1998) writes, photographs, sings and studies Creative Writing. She performed at, among other places, Into The Great Wide Open and at Pakhuis de Zwijger. At the moment she is making juxtapositions of videos and photos she has made on her trip to Nigeria. She is learning how to play the piano, organises shower readings and published on Hard//Hoofd.

Dode kamer                                                                                        

Voorheen kon ik de wind sturen                                     

met mijn palm, maar dat is niet 

wat het konijn zegt 

tussen de wanden van mijn maag.

 

De stem van het konijn heeft geen invloed en mijn

erfenislijn afleggen in een kano 

evenmin. Het gebrek is niet het gehoorvermogen

van de mens maar waar het geluid in terecht komt; 

 

Wordt het trillen in een dode kamer 

stilgelegd; hoe absorbeert 

absorberend materiaal? 

 

Trilling wordt frictie, wordt

omgezet in warmte, zit niet in de naam, in de klank.

 

Niets verlaat de aarde, maar neemt een andere vorm aan.

Hamlet, mijn vriend, is het Woord 

absorberend, of niet absorberend 

materiaal?

 

Mijn boezemvriend fabriceert een ei 

om mijn hoofd, zegt: dit is een gouden ei, niets 

dringt naar binnen, er zijn alleen 

broze beelden. 

 

De wolken zijn ontelbaar op mijn hand. Ik weet 

gebouwen met gaten zijn het standvastigst. Daar 

aan land, in de glinstering van het water 

in een put, verruimt zich een nagedachte.