Pelumi Adejumo (Lagos, 1998) schrijft, fotografeert, zingt en studeert Creative Writing. Ze trad op tijdens onder andere Into The Great Wide Open en bij Pakhuis de Zwijger. Op dit moment maakt ze juxtaposities van video's en foto's die ze op haar reis naar Nigeria heeft gemaakt. Ze leert pianospelen, organiseert douchevoordrachten en is onder andere gepubliceerd op Hard//Hoofd.

Pelumi Adejumo (Lagos, 1998) writes, photographs, sings and studies Creative Writing. She performed at, among other places, Into The Great Wide Open and at Pakhuis de Zwijger. At the moment she is making juxtapositions of videos and photos she has made on her trip to Nigeria. She is learning how to play the piano, organises shower readings and published on Hard//Hoofd.

 

 

Dode kamer                                                                                        

              

Voorheen kon ik de wind sturen met mijn 

palm, maar dat is niet wat het konijn zegt 

tussen de wanden van mijn maag.

 

De woorden van het konijn zijn hol als de kano 

waarin ik mijn erfenislijn afleg. De leemte 

ligt niet aan de intentie van het konijn 

maar aan waar het geluid in terechtkomt; 

 

Wordt het trillen in een dode kamer 

stilgelegd; hoe absorbeert 

absorberend materiaal? 

 

Trilling wordt frictie, wordt

omgezet in warmte, zit niet in de naam, in de klank.

 

Niets verlaat de aarde, maar neemt een andere vorm aan.

Hamlet, mijn vriend, is het Woord 

absorberend, of niet absorberend 

materiaal?

 

Mijn boezemvriend maakt met zijn twee vingers een ei 

om mijn hoofd, zegt: dit is een gouden ei, niets 

dringt naar binnen, er is meer dan dat

wat ervan begrepen wordt.

 

De wolken zijn ontelbaar op mijn hand. Ik weet 

gebouwen met gaten zijn het standvastigst. Daar 

aan land, in de glinstering van het water 

in een put, verruimt zich een nagedachte.